صفحه اصلی / فرهنگی و آموزشی / حذف سرعت‌گیر و بهبود کیفیت هوا
در هنگام تصادف چه باید کرد؟

حذف سرعت‌گیر و بهبود کیفیت هوا

مطابق خبری جدید حذف سرعت‌گیرها، محدودیت‌های سرعت متغیر، افزایش مناطق no idling و تراکم ایستگاه‌های شارژ می‌تواند باعث کاهش آلایندگی شود.

موسسه ملی سلامتی و سرپرستی (NICE) دستورالعمل‌هایی را برای برنامه ریزان شهری و مجلس و به منظور شروع رانندگی نرم و پرهیز از شتاب گیری و ترمز ناگهانی که عامل افزایش آلاینده‌ها است را منتشر کرده است.

speed-bump
کارشناسان باور دارند که با الزام راننده‌ها به کاهش تغییرات سرعت (افزایش یا کاهش ناگهانی) آلایندگی بسیار کاهش می‌یابد و همین‌الان ترافیک خودروها در مناطق شهری باعث بیش از ۶۴ درصد آلودگی هوا تخمین زده می‌شود. آلودگی هوا و تأثیرات آن بر سلامتی در سال هزینه‌ای بالغ بر ۱۸٫۶ میلیارد پوند را بر دوش کشور انگلستان می‌گذارند.

speed-bumps-peterborough
یک جایگزین پیشنهاد شده برای سرعت‌گیرها در این مطالعه معرفی مناطقی با حداکثر سرعت ۳۲ کیلومتر در ساعت است درحالی‌که محدودیت سرعت متغیر ۸۰ کیلومتر در ساعت نیز به منظور ایجاد ترافیک روان در بزرگراه‌های متراکم می‌تواند اعمال شود.

شهرهای پرتراکم همچنین می‌توانند در مناطقی که آلودگی بالایی دارند جایگاه‌های شارژ بیشتر و مناطق no idling را ایجاد کنند. در مناطق یاد شده که اکثراً در اطراف مدارس به چشم می‌خورند افراد هنگامی که از خودروی خود استفاده نمی‌کنند و یا منتظر فردی هستند باید پیشرانه‌ی خودرو را خاموش کنند. والدین دانش آموزان نیز در هنگام سوار و پیاده کردن فرزندان خود باید پیشرانه‌ی خودرو را خاموش نمایند.

پرفسور مارک بیکر از مسئولان NICE می‌گوید:

مقابله با آلودگی هوا یکی از تعهدات مهم ماست. پیش‌نویس دستورالعمل یک بازطراحی از سبک کار و زندگی در شهرها را به دست می‌دهد. زمانی که این دستورالعمل نهایی شود، توصیه‌های آن تضمین خواهد کرد که همه‌ی افرادی که قدرت ایجاد تغییر را دارند می‌توانند در راه خود ثابت‌قدم و استوار باشند.

دیگر پیشنهادهای این موسسه دربردارنده‌ی روزهای بدون خودرو برای برخی مناطق، ساخت خانه‌هایی با اتاق‌های نشیمن پشت و دور از جاده‌ها و… است.

سخنگوی شرکت RAC از این دستورالعمل حمایت کرده و می‌افزاید:

درحالی‌که در این مرحله تنها با یک پیش‌نویس مواجه هستیم اما موارد باارزش زیادی در این دستورالعمل وجود دارند که در بحث بهبود کیفیت هوا باید مورد توجه قرار گیرند. برنامه ریزان شهری در بحث مکان‌یابی و توسعه‌ی زیرساخت‌های حیاتی و بهبود کیفیت هوا باید قدرت و مانور بیشتری داشته باشند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *