حقوق عابر پياده در گذر از سواره رو

هيچ كس نيست كه در لحظاتي از عمر خود عابر نباشد حتي دارندگان بهترين  وسيله نقليه  هم وقتي در خيابانی يك طرفه اتومبيل خود را پارك مي كنند مجبورند عرض خيابان را براي رسيدن به سمت چپ آن طي نمايند؛ بنابراين عابران پياده افراد بدون وسيله نقليه نيستند؛ بلكه افرادي هستند كه به هر جهت مجبورند از عرض خيابان يا جاده يا شاهراه يا خطوط راه آهن و .. آن بگذرند.
توقف نکردن روي خط عابر پياده در جوامع شهري همان قدر كه عبور وسايل نقليه داراي اعتبار و اهميت است به همان اندازه عابران، دوچرخه سواران و… نيز حق استفاده از معابر ويژه خود را دارند؛ به طوري كه نمي توان حقوق هيچ كدام از گروه هاي ياد شده را فداي ديگري نمود.
در فرهنگ عبور ومرور ما آنچه كه مورد توجه و عنايت رانندگان قرار نگرفته، حقوق عابران پياده مي باشد. توقف روي خط كشي هاي ويژه عابران پياده و درخواست رانندگان از عابران كه حركت خود را به شرط ايستادن وسايل نقليه تطبيق دهند نمونه بارز اين مسائل مي باشد كه مطمئنا با اصلاح نگرش و رعایت حقوق عابران، گذرگاه هاي مذكور جايگاه واقعي خود را پيدا و عابران نيز ترغيب به عبور از آنها خواهند شد. آيين نامه راهنمايي و رانندگي نيز در گذرگاه پياده حق تقدم را به عابريان پياده داده است. رانندگاني كه با گردش به چپ يا راست وارد راه ديگري مي شوند و در ورودی آن راه محل عبور عابرپياده وجود دارد بايستي با كم كردن سرعت و در صورت لزوم با توقف به عابراني كه قبلا وارد محل مزبور شده اند يا در حال ورود به آن مي باشند اجازه عبور بدهند. (در گذرگاه پياده حق تقدم با عابران پياده است) اگرمحل عبور عابر پياده داراي چراغ راهنمايي براي عابران پياده باشد بايستي از فرامين چراغ راهنمايي اطاعت كرذ.

وظايف عابرين پياده:
بعضي از عابران پياده فكر مي كنند كه در معابر درون و برون شهري يعني كوچه و خيابان و جاده همواره حق تقدم با آنهاست و رانندگان وسايل نقليه موظف اند به محض مشاهده آنها ترمز كرده و بايستند، در صورتي كه اين تصور اشتباه است؛ بلكه عابران پياده هم بايستي علاوه بر رعايت قوانين و مقررات به نكات ايمني نیز توجه کنند. زماني كه در خيابان هاي نيمه تاريك و تاريك از عرض خيابان عبور مي كنند، در درجه اول بايد اطراف خود را به دقت نگاه كنند و بهتر آن است كه در شب از لباس يا كفش رنگ روشن استفاده كنند، تا با انعكاس نور بهتر ديده شوند؛ در صورتي كه لباس تيره به تن دارند حتما وسيله يا شیئی براق يا نوراني مثل كيف، كلاه، چراغ قوه، شبرنگ دوخته شده به لباس و… همراه داشته باشند.
آيين نامه راهنمايي و رانندگي تكاليفي را براي عابران پياده در نظر گرفته كه عبارت اند از:
1.در محل هايي كه پياده رو وجود دارد از داخل سواره عبور نكنند؛
2.در محل هايي كه پياده رو وجود ندارد يا در صورت وجود به دلايلي استفاده نشدنی هستند، هنگام حركت از سواره رو از سمت چپ خود به طوري كه حركت وسايل نقليه در خلاف جهت ايشان انجام گيرد عبور كنند؛
3.براي گذشتن از عرض راه حتما از گذرگاه هاي پياده رو عبور كنند؛
4.هنگام عبور از گذرگاههاي عابر پياده مراقب حركت وسايل نقليه باشند و ناگهان از پياده رو وارد سواره رو نشوند؛
5.همچنين اجتناب از توقف در خيابان براي سوارشدن به وسايل نقليه، صحبت كردن يا خريد و فروش با راننده يا سرنشينان خودرو.

موقعيت عابر پياده:
عابر پياده مكلف است فقط از محل هاي مخصوص عابر پياده عبور كند در غير اين صورت اگر تصادف بين وسيله نقليه و عابر پياده در سواره رو واقع شود مشروط بر اينكه راننده از حالت طبيعي برخوردار بوده و گواهي نامه مجاز رانندگي داشته باشد و با سرعت مجاز حركت كرده و وسيله نقليه او نقص فني موثر در حادثه نداشته باشد در صورتي كه سه نفر افسر ارشد كارشناس تصادفات راهنمايي و رانندگي بی مسئوليت راننده را گواهي نمايند مسئوليت جزائي متوجه راننده نخواهد بود .

گردآورنده: آرزو خوش روش